Lidia Chowaniak: "Gorzej być nie może?"

Na pewnej bezludnej wyspie,

gdzie, nie wiadomo dokładnie,

wylądował młody rozbitek,

gdy jego okręt spoczął na dnie.

Długo się miotał i trwożył,

nad swoim losem płakał,

utracił całą nadzieję

a razem z nią i zapał.

Pomyślał "Gorzej już być nie może,

nic nie da się już zrobić!”.

Wszystko, co wiedział prysło,

więc przestał się nad tym głowić.

Położył się na ziemi,

by spojrzeć ostatni raz w kosmos,

lecz zobaczył tylko chmury…

a deszczu krople spadły mu na nos!

Zerwał się na nogi

i pobiegł w głąb lasu.

Błądził jak w labiryncie

a nie miał dużo czasu,

bo z każdą kolejną chwilą

było coraz gorzej…

Chciał się szybko gdzieś schronić…

choćby w króliczej norze.

Lecz to nie koncert życzeń,

a on to nie Alicja,

wybrał więc grotę w skale -

jak doradzała intuicja.

Chciał rozpalić ognisko…

jednak chęci to za mało,

więc usiadł i czekał w spokoju

na to, co go czekało.

Był przyparty do muru,

krew w nim buzowała,

a w niej bakterie, wirusy

i inne choroby ciała.

Nie był jak McGyver

ani jak Crusoe

i zawsze go spotykało

największe świata zło.

Jak się to skończyło?

Już się nie dowiemy,

lecz sądząc po jego szczęściu,

to nawet tego nie chcemy…

A morał z tego taki,

że gdy myślisz "Nie może być gorzej",

przygotuj się, bo pewnie będzie,

a wszystko ci w tym pomoże!