Konkurs Krasomówczy

REGULAMIN XIX Ogólnopolskiego Konkursu Krasomówczego                   im. Wojciecha Korfantego 2016

INFORMACJE PODSTAWOWE:

1. Organizatorzy: Regionalny Instytut Kultury w Katowicach, Związek Górnośląski w Katowicach, Stowarzyszenie Polonistów w Krakowie.

2. Patroni honorowi: Minister Edukacji Narodowej, Przewodniczący Sejmiku Województwa Śląskiego, Kurator Oświaty w Katowicach, Poseł do Parlamentu Europejskiego Profesor Jerzy Buzek, Rada Języka Polskiego w Warszawie.

CEL KONKURSU:

1. XIX Ogólnopolski Konkurs Krasomówczy jest przedsięwzięciem edukacyjnym motywującym do pielęgnowania pięknej polszczyzny, kształcącym wysoką sprawność językową, skłaniającym do refleksji nad miejscem wartości w życiu młodego człowieka oraz przygotowującym do świadomego uczestnictwa w życiu publicznym.

Założenia organizacyjne:

1. Adresatami przedsięwzięcia są uczniowie szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych                   w całej Polsce.

3. Zadaniem uczestników jest wygłoszenie 5 minutowego przemówienia nawiązującego do hasła przewodniego „Lux ex Roma” (Światło z Rzymu) w 1050. Rocznicę Chrztu Polski.

4. Uczestnik może wziąć udział w eliminacjach jeden raz. Nie dopuszcza się  zgłoszenia do więcej niż jednego ośrodka eliminacji.

5. Konkurs ma charakter trzyetapowy:

a. Eliminacje lokalne oraz regionalne podczas których jury kwalifikuje uczestników do wystąpienia w finale. Liczba osób zakwalifikowanych jest proporcjonalna do liczby uczestników biorących udział w finale. O ostatecznej liczbie osób zakwalifikowanej decyduje jury w porozumieniu                                   z organizatorem. Eliminacje lokalne przeprowadzone będą w miejscowościach wybranych przez organizatorów eliminacji regionalnych, natomiast eliminacje regionalne przeprowadzone będą     w 10 miejscowościach w Polsce. Ich organizacją zajmują się szkoły bądź placówki kultury                  i stowarzyszenia na zasadzie współorganizacji .  

b. Eliminacje odbędą się w następujących miejscowościach:

Eliminacje lokalne (w trakcie ustaleń)

Eliminacje regionalne: Kraków, Wadowice, Opole, Poznań, Katowice, Gliwice, Częstochowa, Olsztyn, Warszawa, Cieszyn.

c.. Finał XIX Ogólnopolskiego Konkursu Krasomówczego odbędzie się 25 listopada 2016 r.                          w Katowicach.  Podczas finału jury wyłania laureatów i przyznaje nagrody oraz wyróżnienia.

6. Przesłuchania odbędą się w terminie od września do listopada 2016 r.

7. Zgłoszenia należy nadsyłać do Organizatorów eliminacji, w terminie podanym na stronie internetowej: www.krasomowczy.pl  Zgłoszenia przyjmowane są drogą elektroniczną, faksem lub listownie (decyduje data wpłynięcia do Organizatora eliminacji).

8. Szczegółowe informacje dotyczące terminów zgłoszeń oraz eliminacji i warsztatów opublikowane zostaną na stronie internetowej www.krasomowczy.pl

PRZEBIEG KONKURSU:

1. Na każdym etapie oceny wystąpień uczestników, dokonuje profesjonalne jury, od decyzji którego nie przysługuje odwołanie.

2. Ocenie podlega wartość merytoryczna przemówienia, w tym samodzielność sądów mówcy, język, styl, kompozycja mowy oraz sposób przekazu.

3. Czas przemówienia nie może przekroczyć 5 minut.

4. Przemówienia prezentowane są na żywo, z pamięci.

5. Uczestnicy prezentują te same wystąpienia w każdym etapie konkursu.

6. Program konkursu może być wzbogacony o imprezy towarzyszące (np. koncerty, wystawy, występy zaproszonych gości, itp.).

POSTANOWIENIA ORGANIZACYJNE:

1. Uczestnicy przyjeżdżają na koszt własny.

2. Uczestnik udziela organizatorowi zezwolenia na korzystanie z jego wizerunku, jak również                      z praw autorskich i praw pokrewnych, w celu promocji konkursu.

3. W przypadku osoby małoletniej, zgody, o której mowa w pkt. 3, udziela rodzic lub opiekun prawny.

4. Naruszenie przez uczestnika postanowień regulaminu spowoduje wykluczenie go z udziału                 w konkursie. Decyzję w tej sprawie podejmuje organizator.

5. W przypadku rażącego naruszenia zasad porządku, prezentowania w konkursie cudzego tekstu uczestnik zostanie zdyskwalifikowany.

6. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany terminów przesłuchań, kolejności występów oraz do odwołania imprezy.

7. Wszelkie skargi i wnioski należ kierować do Biura Organizacyjnego Konkursu: sekretariat@rik.katowice.pl.

8. Organizator zastrzega sobie prawo do rejestracji audiowizualnej uczestników dla celów promocyjnych i archiwalnych.

NAGRODY:

1. Nagrody przyznaje jury konkursowe.

2. Werdykt ogłaszany jest bezpośrednio po zakończeniu przesłuchania eliminacyjnego i po zakończeniu finału.

3. Ustala się następujące nagrody konkursowe:

a. I NAGRODA

II NAGODA

III NAGRODA

b. NAGRODA SPECJALNA

c. WYRÓŻNIENIA – (ilość przyznanych wyróżnień zależy od poziomu wystąpień),

d. NAGRODA PUBLICZNOŚCI (na każdym etapie) – podczas eliminacji półfinałowych nagrodę publiczności otrzymuje uczestnik, który w drodze głosowania publiczności otrzymał największą liczbę głosów. Podczas finału nagrodę publiczności otrzymuje uczestnik, który w drodze głosowania wszystkich uczestników finału otrzymał największą liczbę głosów.

4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany listy nagród.

5. Wszyscy uczestnicy konkursu i ich opiekunowie otrzymują pamiątkowe dyplomy.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE:

1. Wszelkie kwestie, nieujęte w regulaminie, rozstrzyga organizator.

2. Zgłoszenie do udziału w konkursie jest równoznaczne z akceptacją postanowień niniejszego regulaminu.

3. Organizator zastrzega sobie prawo do wprowadzenia zmian w regulaminie.

Szczegółowych informacji udziela szkolny koordynator konkursu M.Skawińska

"Nie ma na świecie budowli, która tak trwale okupowała moją wyobraźnię..."

Czytaliśmy dziś na polskim fragmenty "Labiryntu nad morzem" Z. Herberta. Z ciekawości sięgnęłam po więcej. I wiecie co? Polecam całość.

"Dziś tego wszystkiego nie ma. Nauczyliśmy się patrzyć na dzieła sztuki greckiej jak na fragmenty i ułomki. Wierzyliśmy zbyt łatwo, że swoją doskonałość i piękno zawdzięczają właśnie temu, że są fragmentami i ułomkami. Nie potrafimy, a nawet nie chcemy wyobrazić sobie Wenus z Milo ani także jakiejkolwiek świątyni greckiej takiej, jaką była ona naprawdę."

http://salatkapogrecku.blog.pl/2015/02/14/labirynt-nad-morzem-zbigniewa-herberta-czy-o-grecji-mozna-opowiadac-jeszcze-piekniej-sobota-14-lutego-2015/

Na łące kwitną wiersze

Gdzie się podziały ręce Wenus z Milo?

Posłuchajcie takiej hipotezy:

"Gdzie są ręce Wenus z Milo?"

"Teorii jest wiele. Od możliwości porwania rąk przez kosmitów, przez obgryzienie przez boską Wenus
paznokci w wyniku stresu do łokci, aż po zwyczajne "zerwanie ich przez wiatr historii.

Pomnik Wenus z Milo przedstawia półnagą boginię, Afrodytę, spowitą od bioder w dół w obszerny płaszcz. – Zgodnie z kanonem sztuki greckiej  przedstawiona jest jako postać właściwie naga – opowiada dr Jerzy
Żelazowski z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. – Jej  przesłanie jednak właściwie badaczom umyka, ponieważ nie zachowały się  ręce.
Jak mogły wyglądać ręce Wenus z Milo? – Przyjmowany jest pogląd, że  ręce miała odrzucone w bok, możliwe, że trzymała w nich np. jabłko  Parysa, może lustro, w którym się przeglądała – zastanawia się ekspert Czwórki.
Sprawa nie jest prosta, bo rąk przy posągu nie było już w czasie, gdyodkryto posąg. – Stało się to pewnym estetycznym wyznacznikiem, ikoną  XIX-wiecznej kultury – opowiada dr. Żelazowski. – W ten sposób podobała się w tamtym okresie - bez rąk."

Więcej na temat historii Wenus z Milo i teorii dotyczących braku jej rąk, dowiecie się, słuchając rozmowy w cyklu "Spytaj redaktora" w audycji "W cztery oczy".
http://www.polskieradio.pl/13/53/Artykul/508784,Gdzie-sa-rece-Wenus-z-Milo 

Wyobrażacie sobie Wenus z rękoma?...

      O popularności rzeźby w XIX wieku świadczy np. jej obecność w  w powieści Stefana Żeromskiego "Ludzie bezdomni". Jest tu symbolem wartości i życia, z którego w końcu rozdarty bohater zrezygnuje, by poświęcić sie pracy lekarza i poomocy najuboższym.

 "W zakątku tworzącym jakby niewielką izbę, oświetloną jednym oknem, stoi na niewysokim piedestale tors białej Afrodyty. Sznur owinięty czerwonym pluszem nikomu do niej przystępu nie daje. Judym widział już był ten cenny posąg, ale nie zwracał nań uwagi, jak na wszelkie w ogóle dzieła sztuki. Teraz zdobywszy w cieniu pod ścianą wygodną ławeczkę jął dla zabicia czasu patrzeć w oblicze marmurowej piękności. Głowa jej zwrócona była w jego stronę i martwe oczy zdawały się patrzeć. Schylone czoło wynurzało się z mroku i, jakby dla obaczenia czegoś, brwi się zsunęły. Judym przyglądał się jej nawzajem i wtedy dopiero ujrzał małą, niewidoczną fałdę między brwiami, która sprawia, że ta głowa, że ta bryła kamienna w istocie — myśli. Z przenikliwą siłą spogląda w mrok dokoła leżący i rozdziera go jasnymi oczyma. Zatopiła je w skrytości życia i do czegoś w nim uśmiech swój obraca. Wytężywszy rozum nieograniczony i czysty, posiadła wiadomość o wszystkim, zobaczyła wieczne dnie i prace na ziemi, noce i łzy, które w ich mroku płyną. Jeszcze z białego czoła bogini nie zdążyła odejść mądra o tym zaduma, a już wielka radość dziewicza pachnie z jej ust rozmarzonych. W uśmiechu ich zamyka się wyraz uwielbienia. Dla miłości szczęśliwej. Dla uczestnictwa wolnego ducha i wolnego ciała w życiu bezgrzesznej przyrody. Dla ostrej potęgi zachwytu zmysłów, którego nie stępiły jeszcze ani praca, ani zgryzota, siostry rodzone, siostry nieszczęsne. Uśmiech bogini pozdrawia nadchodzącego z daleka. Oto zakochała się w pięknym śmiertelniku Adonisie… Cudne marzenia pierwszej miłości rozkwitły w łonie jej jako kwiat siedmioramienny amarylisa. Barki jej wąskie, wysmukłe, okrągłe dźwignęły się do góry. Dziewicze łono drży od westchnienia… Długi szereg wieków, który odtrącił jej ręce, który zrabował jej ciało od piersi i zorał prześliczne ramiona szczerbami, nie zdołał go zniweczyć. Stała tak w półmroku „wynurzająca się”, Anadiomene, niebiańska, która roznieca miłość. Obnażone jej włosy związane były w piękny węzeł, krobylos. Podłużna, smagła twarz tchnęła nieopisanym urokiem. Gdy Judym wpatrywał się coraz uważniej w to czoło zamyślone, dopiero zrozumiał, że ma przed sobą wizerunek bogini. Była to Afrodite, ona sama, która się była poczęła z piany morskiej. I mimo woli przychodziła na myśl nieskromna legenda o przyczynie onej piany wód za sprawą Uranosa. A przecież nie była to Pandemos, nie była nawet żona Hefajstówa ani kochanka Anchizesa, a tylko jasny i dobry symbol życia, córka nieba i dnia…".

 

 Wenus z Milo do dziś jest symbolem doskonałych proporcji ludzkiego ciała. I wiele ma wspólnego z matematyką. Nie wierzycie?

 " Kanon proporcji klasycznych rzeźb greckich i klasycznych budowli greckich jest poświadczony przez źródła: z nich wiadomo, że fasada świątyni miała mieć 27 swych modułów, a wzrost ludzki 7 swoich. Ale ponadto ci, co mierzyli zabytki greckie, znaleźli w nich jeszcze ogólniejszą prawidłowość: że zarówno posąg, jak budowle konstruowane są wedle tej samej proporcji złotego cięcia: tak nazywa się podział linii, w którym część mniejsza ma się do większej, jak ta do całości. W matematycznej formule:

Złote cięcie dzieli linię na części, które w przybliżeniu mają się do siebie jak 0,618: 0,382. Najświetniejsze świątynie jak Partenon i posągi takie, jak Apolla Belwederskiego i Wenus z Milo, są wedle opinii niektórych znawców we wszystkich szczegółach zbudowane wedle zasady złotego cięcia lub tzw. funkcji złotego cięcia (0,528 : 0,472)

Więcej znajdziecie na: http://cyfroteka.pl/catalog/ebooki/0305285/030/ff/101/OEBPS/Text/section007-002-003.xhtml


Nie wszyscy tak poważnie podchodzą do tego posągu... i nie chodzi mi o mem "Wenus z Milo i Radosław z Łodzi". Sławny malarz i rzeżbiarz suurealistyczny Salvador Dali przedstawił Wenus z... z szufladkami i pomponami ;) Bardzo na czasie :D

Na koniec przestroga:

Szkolne czytanie "Quo vadis"

Skąd inicjatywa?

Narodowe Czytanie odbyło się w ubiegłą sobotę w ponad 2000 miejsc w  Polsce. W Ogrodzie Saskim w Warszawie fragmenty „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza przeczytali: para prezydencka i znani aktorzy, m.in.  Małgorzata Kożuchowska, Sonia Bohosiewicz,  Jan Nowicki. Wydarzenie zainicjował prezydent Bronisław Komorowski wraz z małżonką w 2012 roku.
Prezydent Andrzej Duda zachęcił do kontynuowania wspólnego czytania "Quo vadis" w domach i instytucjach. Podjęliśmy wyzwanie. Uczniowie klas 2a, 2s, 3b pod opieką M.Skawińskiej czytali dziś fragmenty powieści Sienkiewicza. Towarzyszyła im muzyka, m.in. "Quo vadis, Domine" P. Rubika i M. Bajora .

Dlaczego "Quo vadis"?
Lekturę wybrano w ogólnopolskim plebiscycie. Być może do zwycięstwa powieści przyczyniły się: obecny Rok Sienkiewiczowski, Nagroda Nobla dla Sienkiewicza z 1905 roku,  uniwersalizm wątku miłosnego i przesłania, że dobro zawsze zwycięża. A może nadal Polacy kochają Sienkiewicza za jego "ku pokrzepieniu serc"? W każdym bądź razie "Quo vadis" wygrało w plebiscycie z "Weselem" S.Wyspiańskiego, "Chłopami" W.S. Reymonta, "Nocami i dniami" M. Dąbrowskiej, a trzeba zauważyć, że jest tekstem trudnym do głośnej lektury.
Co będziemy czytać za rok? Warto już dziś się zastanowić :)

Fotoreportaż z Łeby

W dniach 16 – 23 czerwca uczniowie naszego liceum wraz z opiekunami  uczestniczyli w obozie rekreacyjno-wypoczynkowym w Łebie. Podczas pobytu młodzież odpoczywała po intensywnej pracy oraz miała możliwość sprawdzenia swoich umiejętności w różnych dyscyplinach sportowych. Dodatkowo opiekunowie zorganizowali wycieczki na ruchome wydmy oraz na spływ kajakowy. Wakacyjna atmosfera udzielała się każdemu, a wyśmienita pogoda umożliwiała opalanie oraz liczne kąpiele.

Słowiński Park Narodowy jest idealnym miejscem, by miło spędzić czas. Wydmy ruchome, czyste powietrze i unikalna przyroda sprawiają, że odwiedzający czują się w nim wyśmienicie.

Zachód słońca jest jednym z najpiękniejszych zjawisk na Ziemi.  Najlepiej prezentuje się jednak w połączeniu z morskimi falami. 

Rywalizacja wśród drużyn była jak zwykle na najwyższym poziomie, gdyż do wygrania były cenne nagrody.

Poranny „rozruch’’ to podstawa dobrego samopoczucia na cały dzień.

Jedzenie jest ważną częścią każdego obozu, a każdy pewnie wie, że kto pierwszy ten lepszy.

Fantastyczna atmosfera oraz liczne kąpiele były atrakcjami obozu...

oraz wspaniała kadra, która zorganizowała obóz oraz podjęła się bardzo trudnego zadania – pilnowania naszej młodzieży. 

Daria

Dobrej niedzieli

             Jesień za pasem. Korzystacie z pogody i uroków polskich jezior, np. Czorsztyńskiego.

Maria Konopnicka

Na jeziorze

Woda - taka cicha,
Jak sen...
Wiatr - lekuchno wzdycha,
Jak sen...
Łódka - tak ucieka,
Jak sen...
Myśl - taka daleka,
Jak sen...

Prezydent czyta "Quo vadis"

http://www.prezydent.pl/aktualnosci/wydarzenia/art,332,para-prezydencka-zainaugurowala-narodowe-czytanie-quo-vadis.html

Uroki późnego lata

Strofy o późnym lecie

1
Zobacz, ile jesieni!
Pełno jak w cebrze wina,
A to dopiero początek,
Dopiero się zaczyna.

2
Nazłociło się liści,
Że koszami wynosić,
A trawa jaka bujna,
Aż się prosi, by kosić.

3
Lato, w butelki rozlane,
Na półkach słodem się burzy.
Zaraz korki wysadzi,
Już nie wytrzyma dłużej.

4
A tu uwiądem narasta
Winna jabłeczna pora.
Czerwienna, trawiasta, liściasta,
W szkle pękatego gąsiora.

5
Na gorącym kamieniu
Jaszczurka jeszcze siedzi.
Ziele, ziele wężowe
Wije się z gibkiej miedzi.

6
Siano suche i miodne
Wiatrem nad łąką stoi.
Westchnie, wonią powieje
I znowu się uspokoi.

7
Obłoki leża w stawie,
Jak płatki w szklance wody.
Laską pluskam ostrożnie,
Aby nie zmącić pogody.

8
Słońce głęboko weszło
W wodę, we mnie i w ziemię,
Wiatr nam oczy przymyka.
Ciepłem przejęty drzemie.

9
Z kuchni aromat leśny:
Kipi we wrzątku igliwie.
Ten wywar sam wymyśliłem:
Bór wre w złocistej oliwie.

10
I wiersze sam wymyśliłem.
Nie wiem, czy co pomogą,
Powoli je pisze, powoli,
Z miłością, żalem, trwogą.

11
I ty, mój czytelniku,
Powoli, powoli czytaj
Wielkie lato umiera
I wielką jesień wita

12
Wypiję kwartę jesieni,
Do parku pustego wrócę,
Nad zimną, ciemną ziemię
Pod jasny księżyc się rzucę. 
                                         Julian Tuwim
 

Narodowe czytanie

3b czytała dziś. W poniedziałek będzie czytać 2a, a jutro?


 Jutro Narodowe Czytanie "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza.
http://www.prezydent.pl/kancelaria/narodowe-czytanie/nc2016/o-projekcie/


Dobrej zabawy, kochani!

Osiągnięcia w roku 2015/2016

Ogólnopolski Konkurs Poetycki Nagrody  W. Szymborskiej  I miejsce

Finalista Ogólnopolskiego Konkursu  Krasomówczego

2 półfinalistów Ogólnopolskiego Konkursu Krasomówczego (III miejsce i wyróżnienie)

I i III miejsce w lokalnym etapie Ogólnopolskiego Konkursu Krasomówczego

Ogólnopolski Konkurs Poetycko – Plastyczny „Błogosławiona Karolino…” wyróżnienie

I miejsce w Małopolskim Konkursie na Gazetkę szkolną pod patronatem Gazety Krakowskiej

Konkurs na najlepszą interpretację piosenki pod patronatem Piwnicy pod Baranami wyróżnienie

II  i III miejsce (Turniej recytatorski) oraz wyróżnienie (Wywiedzione ze słowa) a także  II i III miejsce (Poezja Śpiewana) w etapie powiatowym Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego

Udział 4 osób w etapie rejonowym Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego, 1 nagrodzona nominacją

II miejsce w Wojewódzkim Konkursie Recytatorskim Poezji J. Harasymowicza

Powiatowy Konkurs „Podbabiogórskie opowieści” wyróżnienie

Powiatowy Konkurs Recytatorski „W cieniu jodeł i świerków”  I miejsce,  III miejsce

Powiatowy Konkurs Poetycki „Nienazwane uczucia”  III miejsce

Powiatowy Konkurs Literacki „Po co pisać do szuflady” I miejsce, III miejsce

Powiatowy Konkurs Artystyczny „Czytanie poezji na różne sposoby” I miejsce, III miejsce , wyróżnienie

"Tak Trzymaj" wakacyjnie...

http://redakcyja.mammedia.org/paper/preview/trzymaj/16/7/3.

Toast na koniec wakacji

Sezon na cukinię

Ta żółta odmiana pochodzi z ogródka działkowego znajomej. Polecam pyszną zupę krem z cukini albo placuszki wg przepisu z programu "Zdrowie na widelcu".
Zdrowe, lekkie i pyszne.
Smacznego :)

Spacer

     Spacer

Ubrana w płaszcz 
zapinany na guziki

przyszyte

srebrną nicią żalu

idę w strugach deszczu

Niosą mnie rozpacz i gorycz

w krainę bez uśmiechu.

Przede mną drzewa

niczym wartownicy niewiary

pokłony składają.

Idę sama.

Z tęsknotą na ramieniu.

                                                            26 VIII 2003

                                                                     MK

Interpunkcja